News ˇ Artykuły ˇ Pisarze ˇ Wywiady ˇ Książki w Polsce ˇ Książki na świecie ˇ Książki o kryminałach ˇ Książki z pogranicza ˇ Audiobooki ˇ Filmy ˇ Recenzje książek ˇ Recenzje filmów ˇ ZapowiedziPoniedziałek, Grudzień 16, 2019
Nawigacja
News
Artykuły
Pisarze
Wywiady
Książki w Polsce
Książki na świecie
Książki o kryminałach
Książki z pogranicza
Audiobooki
Filmy
Recenzje książek
Recenzje filmów
Zapowiedzi
O stronie
Redakcja
Forum
Linki
Kontakt
Szukaj
Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych użytkowników: 318
Nieaktywowany Użytkownik: 891
Najnowszy Użytkownik: baszczak
Na Forum
Najnowsze Tematy
Ekranizacje skandyna...
Nesser w Polsce
Polskie wydania skan...
Co teraz czytacie?
Najlepszy Skandynaws...
Najciekawsze Tematy
Co teraz czytacie? [345]
Nowości [194]
Henning Mankell [53]
Promocje w sklepa... [51]
Polskie wydania s... [48]
Ostatnie Artykuły
Jenny Rogneby: Leona...
Anna Jansson: Skrzyd...
Mons Kallentoft: Zie...
Frode Granhus: Wir
Karin Fossum: Zabójs...
W Sieci

Partnerzy


Artykuły: Recenzje książek
Sissel-Jo Gazan: Pióro dinozaura (Rafał Chojnacki)
Sissel-Jo Gazan bardzo sprawnie konstruuje intrygę i buduje ciekawe postaci. Z jej powieści wyłania się obraz skomplikowanych relacji międzyludzkich i ukrywanych niekiedy przez lata uczuć. Autorka jest niewątpliwie dobrą obserwatorką, udało jej się bowiem sportretować ciekawie grupę społeczną, z której sama się wywodzi.





Sofie Sarenbrant: 36 tydzień (Małgorzata Bujalska)
A gdyby tak ktoś, kogo kochasz, ale dla kogo nie byłeś ostatnio miły, nagle zniknął? Gdybyś nie mógł już cofnąć czasu a jedyne co by ci pozostało to nadzieja i żal?
W takiej sytuacji znalazł się Tobby.







Sofie Sarenbrant: 36 tydzień (Rafał Chojnacki)
Sarenbrant użyła typowo kobiecej tematyki do podkreślenia atmosfery napięcia, która towarzyszy nam niemal od pierwszych stron powieści. Trzeba przyznać, że jak na debiutantkę autorka ta spisała się wyśmienicie. Nawet nie patrząc na to, że mamy do czynienia z debiutem, 36 tydzień wciąż pozostaje wartą uwagi powieścią, której niebanalne, a przede wszystkim nieoczywiste zakończenie może się czytelnikom bardzo spodobać.





Stefán Máni: Statek (Rafał Chojnacki)
Chyba każdy lubi, kiedy okazuje się nagle, że jego rozmaite zainteresowania zaczynają się w jakimś aspekcie zazębiać. Taki prezent od losu zdarza się niezwykle rzadko, jeżeli mamy różne hobby. Tym bardziej się wówczas z niego cieszymy. Możemy delektować się takim kąskiem, patrząc na niego z różnych aspektów. Dla mnie takim prezentem okazała się powieść Stefána Máni "Statek", islandzki kryminał, powieść marynistyczna, na dodatek jeszcze muśnięta delikatnym echem niesamowitej prozy H.P. Lovecrafta.



Stieg Larsson: Dziewczyna, która igrała z ogniem (Rafał Chojnacki)
Larssonowi udało się uchwycić w swoich powieściach społeczne niepokoje targające współczesną Szwecją. Jako dziennikarz doskonale zdawał sobie sprawę zarówno ze znanych, jak i z przemilczanych problemów. Mafia, wykorzystywanie nieletnich czy bezradność policji - to tylko niektóre z tematów zasygnalizowanych w tej powieści. W rzeczywistości jest tu też miejsce na krytykę milczącego przyzwolenia społecznego, pozwalającego działać najbardziej zwyrodniałym przestępcom.




Stieg Larsson: Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet (Michał Szczot)
Kiedy zaczynałem czytać tę powieść to nie bardzo wiedziałem czego mogę się po niej spodziewać. Ani nazwisko autora ani tytuł nic mi wówczas nie mówiły. Sam nie wiem, co skłoniło mnie do tego żeby ją kupić. Teraz jednak, kiedy jej lekturę mam już za sobą, jestem pewien że w najbliższym czasie pokuszę się o zakup dwóch pozostałych części tej serii.






Stieg Larsson: Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet (Rafał Chojnacki)
Stieg Larsson, to ciekawy przypadek człowieka, który swoją pisarską karierę rozpoczął stosunkowo późno. Badacze jego twórczości ustalili, że zajął się pisarstwem dopiero po czterdziestce. Na co dzień parał się dziennikarstwem i działalnością społeczną (był członkiem partii lewicowej), specjalizował się również w wykrywaniu i śledzeniu działalności organizacji faszystowskich w Szwecji, co nie pozostało bez wpływu na jego twórczość literacką. Kryminały tworzył właściwie wyłącznie "do szuflady". Świat poznał je dopiero po tajemniczej śmierci pisarza, która miała miejsce w 2004 roku. W wieku 50 lat Larsson zmarł na zawał serca, jednak pogłoski o tym że ktoś mu w tym pomógł, krążą do dziś.

Stieg Larsson: Zamek z piasku, który runął (Rafał Chojnacki)
"Zamek z piasku, który runął" to epicka opowieść o wojnie z tajną policją, historia śledztwa, które ma pokazać ludzi ukrytych przed obiektywami dziennikarzy. Ludzi mających w pogardzie szwedzkie prawodawstwo i ludzkie życie. Klub Zalachenki - jak nazywa ich Mikael Blomkvist - to doświadczeni przeciwnicy, głęboko zakonspirowani i pozornie nietykalni. Stieg Larsson pokazuje też jednak jaką władzę ma w swoich rękach bezkompromisowy i zdolny dziennikarz.




Thomas Enger: Bóle fantomowe (Katarzyna Pessel)
Tytułowe "Bóle fantomowe" mają różne odzwierciedlenie w historii, przedstawianą przez Thomasa Enger, każdy z nich jest realny, chociaż otoczenie ich nie zauważa. Wielowątkowość opowieści sprawia, że czytelnik ma przed sobą intrygę, w jakiej trudno dostrzec gdzie się zaczyna, a koniec jest jednocześnie zapowiedzią kolejnego starcia głównego bohatera z cieniami z przeszłości i demonami jak najbardziej rzeczywistymi. Zwykła codzienność jaką każdy zna nagle zmienia się w rozgrywkę, gdzie reguły ustala ktoś inny.



Thomas Kanger: Mężczyzna, który przychodził w niedzielę (Rafał Chojnacki)
Thomas Kanger dołączył niedawno do grona skandynawskich twórców literatury kryminalnej, znajdujących się w katalogu polskich wydawców. Już niemal każde szanujące się wydawnictwo ma w swojej ofercie powieści ze Skandynawii. I chwała im za to, gdyż w natłoku amerykańskiej literatury (nie tylko kryminalnej) świeży powiew z krajów północy daje nadzieję na znacznie ciekawsze przeżycia czytelnicze.





Thomas Kanger: Pogranicze (Rafał Chojnacki)
Czasami życie człowieka przypomina huśtawkę, o czym może się przekonać Elin Wiik, bohaterka cyklu Thomasa Kangera. Z powodu kiepskiej kondycji psychicznej decyduje się na długi urlop i podróż po Europie, która ma jej pomóc pokonać depresję. W ten sposób trafia na miłość swojego życia - Alexa. Chwile szczęścia trwają jednak krótko, ponieważ Alex zostaje zamordowany.





Tom Egeland: Spirala (Rafał Chojnacki)
Określenie "Spirali" jako norweskiego "Kodu Leonarda Da Vinci", czy nazywanie Toma Egelanda skandynawskim Danem Brownem, to spora przesada. Owszem, obaj autorzy poruszają w swoich książkach tajemnice historii i docierają do mrocznych tajemnic związanych z podwalinami religii chrześcijańskiej. Jednak jest to typowa cecha całej rzeszy tzw. thrillerów historycznych, z których większości nie dałoby się jednak odnieść do powieści Browna. Jest to o tyle istotne, że "Spirala" jest powieścią starszą, niż "Kod...", a wspólne cechy niektórych elementów fabuły (zakony rycerskie, tajemnica Rennes-le-Chatteau, relikwie) świadczą jedynie o doborze lektur, jakim kierowali się obaj autorzy...

Unni Lindell: Człowiek mroku (Małgorzata Bujalska)
Pewnego dnia na trawnik przed jednym z bloków upada kobieta. Jeszcze chwilę wcześniej w tym miejscu bawiły się dzieci. Teraz leży tam kobieta w średnim wieku. Pierwszą myślą śledczych jest samobójstwo, lecz szybko okazuje się, że jest świadek, który widział, jak kobieta została zrzucona z balkonu swego mieszkania. Kim jest tajemniczy mężczyzna?





Unni Lindell: Miodowa pułapka (Rafał Chojnacki)
Cato Isaksen wraca do pracy. Okazuje się jednak, że w prowadzonej przez niego grupie śledczej w Oslo zaszły pewne zmiany. Nowa policjantka, przyjęta do zespołu pod jego nieobecność, jest nie tylko wygadana, ale ma też niemiły zwyczaj przyprowadzania ze sobą psa. Niechęć do nowej pracownicy musi jednak ustąpić miejsca profesjonalizmowi, kiedy pojawia się prawdziwa kryminalna zagadka. Oto na jednym z osiedli na przedmieściach Oslo zaginął właśnie chłopiec...



Unni Lindell: Orkestergraven (Dorte Jakobsen)
Ta powieść kryminalna jest piątą z kolei powieścią, której bohaterem jest Cato Isaksen, komisarz policji z Oslo. Siv Ellen Blad, która jest muzykiem, zostaje zamordowana w drodze do domu. Wraca z występów w operze, gdzie pracowała przy "Jeziorze łabędzim". Pozostaje zagadką, czy zabójstwo ma coś wspólnego z jej pracą w operze, z relacjami z innymi muzykami, czy też odpowiedzi należy szukać w jej prywatnym życiu?



Strona 13 z 14 << < 10 11 12 13 14 >
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Patronaty

ARCHIWUM
PATRONATÓW

Copyright © by Rafał Chojnacki 2009-2015

2604574 Unikalnych wizyt
Engine: PHP-Fusion v6.01.6 © 2006
Future Theme Bordeaux by Amilla Dee Webdesign


Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie