News ˇ Artykuły ˇ Pisarze ˇ Wywiady ˇ Książki w Polsce ˇ Książki na świecie ˇ Książki o kryminałach ˇ Książki z pogranicza ˇ Audiobooki ˇ Filmy ˇ Recenzje książek ˇ Recenzje filmów ˇ Zapowiedziśroda, Styczeń 23, 2019
Nawigacja
News
Artykuły
Pisarze
Wywiady
Książki w Polsce
Książki na świecie
Książki o kryminałach
Książki z pogranicza
Audiobooki
Filmy
Recenzje książek
Recenzje filmów
Zapowiedzi
O stronie
Redakcja
Forum
Linki
Kontakt
Szukaj
Online
Gości Online: 2
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych użytkowników: 318
Nieaktywowany Użytkownik: 889
Najnowszy Użytkownik: baszczak
Na Forum
Najnowsze Tematy
Ekranizacje skandyna...
Nesser w Polsce
Polskie wydania skan...
Co teraz czytacie?
Najlepszy Skandynaws...
Najciekawsze Tematy
Co teraz czytacie? [345]
Nowości [194]
Henning Mankell [53]
Promocje w sklepa... [51]
Polskie wydania s... [48]
Ostatnie Artykuły
Jenny Rogneby: Leona...
Anna Jansson: Skrzyd...
Mons Kallentoft: Zie...
Frode Granhus: Wir
Karin Fossum: Zabójs...
W Sieci

Partnerzy


Artykuły: Recenzje książek
Antologia: Ciemna strona (Marta Kosmala)
Myślę… co by było, gdyby ktoś wydał jakąś ciekawą antologię kryminałów. Idę dalej.. co by było, gdyby w tej antologii znalazły się utwory skandynawskie, jako że ostatnio te kraje wiodą prym w publikowaniu napisanych z niezwykłym rozmachem powieści kryminalnych. Co więcej… a gdyby tak skupić się na jednym z krajów skandynawskich zbierając w całość opowiada, nigdy wcześniej niepublikowane. I oto jest - „Ciemna strona”.




Arnaldur Indriðason: Grobowa cisza (Rafał Chojnacki)
"Grobowa cisza" Arnaldura Indriðasona to drugi na naszym rynku kryminał z popularnego na świecie cyklu o inspektorze Erlendurze Sveinssonie z Reykjaviku. Anglojęzyczne wydanie - "Silence of the Grave" - było uznane za najlepszą powieść kryminalną 2005 roku, przyznano jej nagrodę Złoty Sztylet. Wcześniej, w 2003 roku, otrzymała nagrodę Szklany Klucz za najlepszy kryminał w krajach nordyckich. Trzeba więc przyznać, że mamy do czynienia z powieścią nietuzinkową, docenioną przez krytyków i czytelników, którzy nazwali Indriðasona islandzkim Mankellem.



Arnaldur Indriðason: W bagnie (Rafał Chojnacki)
Arnaldur Indriđason dość długo czekał w Polsce na swoją kolej. Mimo że pozostaje najbardziej znanym z islandzkich twórców literatury kryminalnej, w kolejce do naszych portfeli wyprzedzili go choćby Arni Thorarinsson czy Yrsa Sigurdardottir. Można jednak powiedzieć, że dzięki nim Indriđason ma już niejako przetarty szlak. Polski czytelnik ma też już swoje wymagania wobec skandynawskiego kryminału. Oczekujemy niezbyt śpiesznej akcji, mrocznej atmosfery i intrygi, która pozwoli zanurzyć się w świat powieści, nie pozwalając na oderwanie się od pozornie papierowego świata. Czy "W bagnie" spełnia nasze założenia?


Arne Dahl: Europa Blues (Katarzyna Pessel)
"Europa blues" nie jest jedynie fabularnym sprawozdaniem kryminalnym, a życiowe elementy nie są jedynie dodatkiem uzupełniającym, raczej stanowią jego pełnoprawne ogniwo. Czasem można odnieść wrażenie, że właśnie te detale wysuwają się na plan pierwszy, obecne są zawsze i stanowią tło całej opowieści. Motyw sensacyjny jest ich efektem, jakby jednym z ostatnich akordów całej historii, w której początkiem oraz końcem jest człowiek i jego postępowanie.



Arne Dahl: Misterioso (Rafał Chojnacki)
Tym, co szybko rzuca się czytelnikowi w oczy jest ciekawa i szczegółowa konstrukcja psychiczna bohaterów. Hejm, którego koniec kariery w policji zdaje się być przesądzony, chwyta się trudnego śledztwa, jak tonący brzytwy. Policja rusza tropem zabójcy początkowo z zawiązanymi oczyma, z czasem jednak pojawia się coraz więcej elementów układanki, które i tak rozsypują się w proch w finale.




Arne Dahl: Msza żałobna (Jadwiga Guźla)
Opis tej książki wydaje się intrygujący. Po zapoznaniu się z jej treścią można odczuć satysfakcję, bowiem wysokie oczekiwania i ciekawość zostają zaspokojone w stu procentach. Arne Dahl nie zwalnia tempa i po raz kolejny serwuje czytelnikom świetnie skonstruowaną powieść kryminalną. „Msza żałobna” okazuje się dobrze rozpisaną historią, która nie tylko tyczy się rabunku na bank. Ciekawie połączenie głównej sprawy – czyli właśnie napaści (włącznie z wzięciem zakładników) z motywem ukrytej tajemnicy z przed lat, jest wręcz fascynujące.


Arne Dahl: Na szczyt góry (Rafał Chojnacki)
Tym razem głównymi postaciami będą tym razem Hejm i Kerstin Holm, reszta policjantów z Drużyny A pojawia się tylko w epizodycznych rolach. Podobnie jak w poprzednich książkach autor zachowuje się tu jak dowódca, rozdzielający zadania swoim podwładnym. Przydziela policjantów do różnych spraw. Czytelnik znający poprzednie dwie książki o Drużynie A już od początku zastanawia się zapewne które wątki się ze sobą zazębią, tworząc jedną, rzeczywiście mocną sprawę.


Arne Dahl: Oko nieba (Agnieszka Watkowska-Dorsz)
Tym razem Drużyna A bada sprawę, która z pozoru jest poniekąd banalna. Jednakże tak nie jest. Zwyczajny napad na wypożyczalnie wideo obnaża nowy rodzaj przestępczości, który do tej pory nie rzucał się władzom policji w oczy. Lena Lindberg, członkini Drużyny A podczas oględzin wypożyczalni zauważa ślad czegoś bardziej przerażającego. Czy to możliwe, że błahe zdarzenie w wypożyczalni wideo może zwiastować "przybycie" seryjnego mordercy?




Arne Dahl: Oko nieba (Rafał Chojnacki)
Na przestrzeni dziesięciu lat (pierwszą powieść o Drużynie A Arne Dahl wydał w 1998, zaś „Oko nieba” oryginalnie ukazało się w Szwecji w 2007 roku) przez grupę dochodzeniową przewinęło się spore grono postaci. Jako że czytelnicy się do nich przywiązali, a zapewne i sam autor ich polubił, w kolejnych tomach nie spuszczamy z nich oka, nawet jeżeli stają już nad grobem, odchodzą na emeryturę czy pracują w zupełnie innym wydziale.




Arne Dahl: Sen nocy letniej (Piotr Woronczak)
Podczas Midsommar, święta przesilenia letniego, policja ma zazwyczaj więcej pracy. Jednak nikt nie spodziewał się, że na Drużynę A spadnie nieomal lawina spraw, a w każdej z nich czeka na nas świeży trup. Można poza zwłokami, które wypływają z wody w pobliżu Riddarfjärden... Oprócz niego mamy polską pielęgniarkę i telewizyjnego producenta.





Arne Dahl: Wody wielkie (Katarzyna Baranowska)
Afrykański uchodźca, który miał być deportowany ze Szwecji został zastrzelony przez policjanta. Kerstin Holm jest proszona o przesłuchanie policjanta, który okazuje się być jej byłym chłopakiem. Na dodatek podejrzany znika podczas przerwy w przesłuchaniu. W tym samym czasie pechowy włamywacz trafia na zwłoki samobójcy, którego list pożegnalny może wnieść nowe tropy do sprawy. Drużyna A rusza w ślad za mordercą, nie mając pewności, czy na pewno jest nim poszukiwany policjant.



Arne Dahl: Wstrząsy wtórne (Rafał Chojnacki)
Zamach w sztokholmskim metrze stawia na nogi policję, służby specjalne i dziennikarzy. Dahl koncentruje się na śledztwie, które podobnie jak w przypadku jego powieści jest wielotorowe. Z jednej strony trochę szkoda, że nie opisał paniki i chaosu, jaki musiałby się pojawić w tle po takim zamachu. Ale być może dzięki temu o wiele lepiej udało się uchwycić szczegóły pracy poszczególnych grup policjantów, pracujących nad sprawą.




Arni Thorarinsson: Sztuka grzechu (Rafał Chojnacki)
Skandynawski kryminał, w którym głównym bohaterem jest dziennikarz z dużego miasta, któremu przychodzi działać na prowincji i odkrywać tajemnice lokalnej społeczności. Chyba każdemu, kto choć trochę siedzi w temacie, od razu przychodzi na myśl debiutancka powieść Stiega Larssona, "Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet". Tymczasem okazuje się, że Szwed nie ma wyłącznego patentu na wysyłanie dziennikarzy na totalne zadupia.





Camilla Ceder: Babilon (Rafał Chojnacki)
Grupa postaci, którą znamy już z pierwszej powieści Camilli Ceder, powraca. Tym razem autorka zrezygnowała jednak z zagłębiania się w szczegółowe opisy bohaterów i ich życia. Zaserwowała nam to w debiutanckiej powieści, teraz najwyraźniej uznała, że większość czytelników zna ich już ze Śmiertelnego chłodu.






Camilla Grebe & Åsa Träff: Spokój duszy (Katarzyna Pessel)
"Spokój duszy" nie jest historią w jakiej można doszukać się jasnych barw. Mroczny klimat jest obecny od pierwszej do ostatniej strony i to nie tylko z powodu kryminalnego motywu, lecz przede wszystkim za sprawą samych bohaterów. Nawet kiedy tło opowieści jest pogodne, to tocząca fabuła przyćmiewa je i skupia uwagę na tym, co niepokojące i raniące. Autorki głęboko wchodzą w umysły swoich postaci, obnażają ich najskrytsze lęki i pragnienia, uczucia te są niszczące i nawet po latach ranią równie mocno.

Strona 3 z 14 < 1 2 3 4 5 6 > >>
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Patronaty

ARCHIWUM
PATRONATÓW

Copyright © by Rafał Chojnacki 2009-2015

2186352 Unikalnych wizyt
Engine: PHP-Fusion v6.01.6 © 2006
Future Theme Bordeaux by Amilla Dee Webdesign


Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie