News ˇ Artykuły ˇ Pisarze ˇ Wywiady ˇ Książki w Polsce ˇ Książki na świecie ˇ Książki o kryminałach ˇ Książki z pogranicza ˇ Audiobooki ˇ Filmy ˇ Recenzje książek ˇ Recenzje filmów ˇ ZapowiedziSobota, Wrzesień 21, 2019
Nawigacja
News
Artykuły
Pisarze
Wywiady
Książki w Polsce
Książki na świecie
Książki o kryminałach
Książki z pogranicza
Audiobooki
Filmy
Recenzje książek
Recenzje filmów
Zapowiedzi
O stronie
Redakcja
Forum
Linki
Kontakt
Szukaj
Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych użytkowników: 318
Nieaktywowany Użytkownik: 891
Najnowszy Użytkownik: baszczak
Na Forum
Najnowsze Tematy
Ekranizacje skandyna...
Nesser w Polsce
Polskie wydania skan...
Co teraz czytacie?
Najlepszy Skandynaws...
Najciekawsze Tematy
Co teraz czytacie? [345]
Nowości [194]
Henning Mankell [53]
Promocje w sklepa... [51]
Polskie wydania s... [48]
Ostatnie Artykuły
Jenny Rogneby: Leona...
Anna Jansson: Skrzyd...
Mons Kallentoft: Zie...
Frode Granhus: Wir
Karin Fossum: Zabójs...
W Sieci

Partnerzy


Håkan Nesser: Komisarz i cisza (Agnieszka Watkowska-Dorsz)


"Komisarz i cisza" jest to piąta z dziesięciu napisanych do tej pory części, gdzie głównym bohaterem jest gderliwy, spowolniony, przemęczony i powściągliwy, ale bynajmniej nie w ostrym wyrażaniu ciętych uwag wobec kolegów z pracy, czy też podejrzanych - komisarz Van Veeteren.

Tym razem komisarz poważnie rozważa porzucenie służby i przewartościowanie całego dotychczasowego życia. Z dniem 1 sierpnia ma zaplanowany urlop daleko od Szwecji. Uprzedza swoich współpracowników, że obojętnie, co mogłoby się wydarzyć będą musieli poradzić sobie bez jego pomocy.
Jednakże nic się nie dzieje. Żadna kobieta czy mężczyzna nie pada ofiarą szalonego zabójcy. Jedyną sprawą do rozwiązania pozostaje incydent podpalacza. Wszyscy na komendzie korzystają z ciszy i spokoju. Do czasu.

W małym miasteczku Sorbinowie do zastępcy komendanta dzwoni pewna kobieta i informuje policjanta Kluuge, że na obozie wakacyjnym sekty Czyste Życie , doszło do zaginięcia trzynastoletniej dziewczynki. Kluuge w znany sobie sposób sprawdza informacje i dochodzi do wniosku, że jest ona błędna , gdyż przywódca sekty- Oskar Jellinek zaprzecza owym doniesieniom. Kluuge prosi o pomoc w odkryciu prawdy komisarza Van Veeterena. Ten udaje się do Sorbinowa i próbuje wspomóc mniej doświadczonego funkcjonariusza, lokalnej policji. Z czasem tajemnicza kobieta ponownie dzwoni z informacją o położeniu zwłok uczestniczki obozu. Jak się okaże są dwa ciała dziewczynek. Van Veeteren będzie musiał "wyniuchać" co się kryje za tajemniczą zmową milczenia uczestników obozu? I gdzie zniknął przywódca sekty ? I czy to on zabijał?

"Komisarz i cisza" jest to adekwatny tytuł do całej powieści. Van Veeteren, który jest w powieści wiodącą postacią ( a wiadomo,że w pozostałych częściach, jakie czytałam do tej pory, jego udział był wątkowy, a nawet sporadyczny). TYm razem całość toczącego się śledztwa spoczywa na jego barkach. Nesser nie zdecydował się na urozmaicenie fabuły dodatkowymi wątkami kryminalnymi,

A wątki osobiste komisarza także zostają ledwo wspomniane. Komisarz szuka ciszy i wypoczynku, ale otrzymuje ciszę, która delikatnie mówiąc go wkurza. Mam na myśli ciszę i odmowę współpracy "księdza" oraz trzech "sióstr" , które na obozie nauczały dwanaście protegowanych, do wstąpienia, do sekty.

Komisarz musi liczyć sam na siebie i na swój zmysł obserwacji, drążenia niewygodnych tematów, ale i do ukształtowani swojego światopoglądu na sprawy trudne i dyskusyjne.
Nie zmienia to faktu, że autor zaskoczył zakończeniem. Ale mocniej zaskoczył mnie przedstawieniem samego policjanta. Zawsze miałam go za gbura i zawodowego despotę. Teraz dostrzegłam go w bardziej korzystnym świetle. Zaczynam rozumieć, dlaczego tak często "staje okoniem" swoim współpracownikom i dlaczego bywa tak nieprzejednanym osobnikiem.

"Komisarz i cisza" jest to jak do tej pory najlepsza pozycja kryminalny z tym policjantem. Mało wątków osobistych i skupienie się na jednej , i tak już skomplikowanej sprawie są największymi atutami powieści. A dzięki wyrafinowanemu stylowi, sporą dozą , zrozumiałych dialogów czyta się lotem błyskawicy.

Więc jeśli lubisz Nessera, to polecać ci nie muszę. Lecz jeśli nie znasz pisarza, a masz taki zamiar, to ta cześć jest idealna, gdyż nie pogubisz się w wątkach społeczno-obyczajowych

Polecam

Autor: Agnieszka Watkowska-Dorsz
Recenzja została pierwotnie opublikowana na blogu Figlarne Czytanie.
Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Patronaty

ARCHIWUM
PATRONATÓW

Copyright © by Rafał Chojnacki 2009-2015

2457572 Unikalnych wizyt
Engine: PHP-Fusion v6.01.6 © 2006
Future Theme Bordeaux by Amilla Dee Webdesign


Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie