News ˇ Artykuły ˇ Pisarze ˇ Wywiady ˇ Książki w Polsce ˇ Książki na świecie ˇ Książki o kryminałach ˇ Książki z pogranicza ˇ Audiobooki ˇ Filmy ˇ Recenzje książek ˇ Recenzje filmów ˇ ZapowiedziNiedziela, Wrzesień 22, 2019
Nawigacja
News
Artykuły
Pisarze
Wywiady
Książki w Polsce
Książki na świecie
Książki o kryminałach
Książki z pogranicza
Audiobooki
Filmy
Recenzje książek
Recenzje filmów
Zapowiedzi
O stronie
Redakcja
Forum
Linki
Kontakt
Szukaj
Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych użytkowników: 318
Nieaktywowany Użytkownik: 891
Najnowszy Użytkownik: baszczak
Na Forum
Najnowsze Tematy
Ekranizacje skandyna...
Nesser w Polsce
Polskie wydania skan...
Co teraz czytacie?
Najlepszy Skandynaws...
Najciekawsze Tematy
Co teraz czytacie? [345]
Nowości [194]
Henning Mankell [53]
Promocje w sklepa... [51]
Polskie wydania s... [48]
Ostatnie Artykuły
Jenny Rogneby: Leona...
Anna Jansson: Skrzyd...
Mons Kallentoft: Zie...
Frode Granhus: Wir
Karin Fossum: Zabójs...
W Sieci

Partnerzy


Stieg Larsson: Dziewczyna, która igrała z ogniem (Rafał Chojnacki)

Drugi tom bestsellerowego cyklu "Millenium" szwedzkiego pisarza i dziennikarza Stiega Larssona, to pokaźna księga, 720 stron druku musi robić wrażenie, nawet na czytelnikach połykających bez mrugnięcia okiem kolejne powieści. "Dziewczyna, która igrała z ogniem" to porządna cegła, która na długo zapada w pamięć, nie tylko przez wzgląd na pokaźne rozmiary.
W pierwszym tomu cyklu poznaliśmy głównych bohaterów: dziennikarza Mikaela Blomkvista, niezależnego i wrażliwego, oraz Lisabeth Salander, neurotyczną researcherkę, doskonałą hakerkę i bardzo poplątaną psychicznie osobowość. O ile w powieści "Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet" centralną postacią kryminalnej intrygi stał się Mikael, o tyle tytułowa "Dziewczyna, która igrała z ogniem", to właśnie Lisabeth.
W przypadku serii nie sposób uniknąć porównać z pierwszym tomem. "Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet", to powieść, która narobiła sporo szumu, gdyż Larsson pokazał w niej Szwecję daleką od idealistycznego obrazu, jaki niesie w swoim sercu każdy dumny Szwed. W drugim tomie poszedł jeszcze dalej, pokazując nam Sztokholm pełen zepsucia i mrocznych tajemnic. To miasto, w którym trwa polowanie na lisa. Salander jest w potrzasku, a trudny charakter nie pozwala jej na przyjęcie pomocy przyjaciela. Na szczęście Mikael nie należy do tych, którzy szybko się zrażają.
Retrospektywne sceny z udziałem Lisabeth pozwalają nam poznać jej historię i zrozumieć motywacje. To szalenie ważne, właściwie niezbędne dla zrozumienia akcji.
Larssonowi udało się uchwycić w swoich powieściach społeczne niepokoje targające współczesną Szwecją. Jako dziennikarz doskonale zdawał sobie sprawę zarówno ze znanych, jak i z przemilczanych problemów. Mafia, wykorzystywanie nieletnich czy bezradność policji - to tylko niektóre z tematów zasygnalizowanych w tej powieści. W rzeczywistości jest tu też miejsce na krytykę milczącego przyzwolenia społecznego, pozwalającego działać najbardziej zwyrodniałym przestępcom.
Ciekawie prezentują się tu również wątki poboczne, z czasem łączące się z głównym. Śledztwo dziennikarsko-naukowe, które prowadzi młoda para – Dag i Mia, historia z huraganem i mężem katującym swoją żonę na dalekiej wyspie czy wreszcie nowe spojrzenie na romans Mikaela i Eriki Berger – wszystko to nadaje powieści bardzo epicki wymiar.
Drobnym zgrzytem może wydawać się zakończenie powieści, które jest bardziej filmowe, niż książkowe. W kinie pewnie przełknęlibyśmy tak nieprawdopodobny rozwój sytuacji znacznie łatwiej. Również dynamika nie jest najmocniejszą stroną powieści. Akcja toczy się niespiesznie, przez co pewnie jest nieco bardziej realistyczna od pościgów w amerykańskim stylu.

Mimo sporej objętości powieść można połknąć w dwa dni. No, może przy okazji trzeba zarwać odrobinę nocy. Ale jest to również powieść, do której chętnie wrócimy, co w przypadku kryminału, którego sednem jest zagadka, wcale nie jest częste. Wszystko to za sprawą świetnego języka, który pozwala cieszyć się literaturą nawet wtedy, gdy w akcji następują chwilowe przestoje.

Autor recenzji: Rafał Chojnacki
Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Patronaty

ARCHIWUM
PATRONATÓW

Copyright © by Rafał Chojnacki 2009-2015

2458619 Unikalnych wizyt
Engine: PHP-Fusion v6.01.6 © 2006
Future Theme Bordeaux by Amilla Dee Webdesign


Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie