News ˇ Artykuły ˇ Pisarze ˇ Wywiady ˇ Książki w Polsce ˇ Książki na świecie ˇ Książki o kryminałach ˇ Książki z pogranicza ˇ Audiobooki ˇ Filmy ˇ Recenzje książek ˇ Recenzje filmów ˇ Zapowiedziśroda, Styczeń 23, 2019
Nawigacja
News
Artykuły
Pisarze
Wywiady
Książki w Polsce
Książki na świecie
Książki o kryminałach
Książki z pogranicza
Audiobooki
Filmy
Recenzje książek
Recenzje filmów
Zapowiedzi
O stronie
Redakcja
Forum
Linki
Kontakt
Szukaj
Online
Gości Online: 2
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych użytkowników: 318
Nieaktywowany Użytkownik: 889
Najnowszy Użytkownik: baszczak
Na Forum
Najnowsze Tematy
Ekranizacje skandyna...
Nesser w Polsce
Polskie wydania skan...
Co teraz czytacie?
Najlepszy Skandynaws...
Najciekawsze Tematy
Co teraz czytacie? [345]
Nowości [194]
Henning Mankell [53]
Promocje w sklepa... [51]
Polskie wydania s... [48]
Ostatnie Artykuły
Jenny Rogneby: Leona...
Anna Jansson: Skrzyd...
Mons Kallentoft: Zie...
Frode Granhus: Wir
Karin Fossum: Zabójs...
W Sieci

Partnerzy


Åke Edwardson: Niech to się nigdy nie kończy (Rafał Chojnacki)


Powieść Niech to się nigdy nie kończy oparta jest na schemacie fabularnym, który jest dobrze znany również z innych cyklów kryminalnych. Oto bowiem mamy do czynienia ze sprawą, która bardzo przypomina jedno z dawniejszych dochodzeń ekipy dowodzonej przez komisarza Erika Wintera. Gwałt na młodej kobiecie, dokonany w podobny sposób w niemal tym samym miejscu, co przestępstwo sprzed kilku lat. Różnica jest jedna, ale za to zasadnicza: tym razem ofiara gwałtu przeżyła.
Poprzednia sprawa musiała zostać umorzona – sprawcy nie udało się zidentyfikować. Jednak tym razem może być inaczej. Dzięki zeznaniom pojawiają się kolejne elementy układanki, których zabrakło przed laty.
Mimo że cykl Edwardsona o komisarzu Winterze i jego współpracownikach nawiązuje do sprawdzonych rozwiązań znanych z klasyki powieści policyjnych procedur, to tym razem możemy mówić o jeszcze innym nawiązaniu. Mimo żmudnego śledztwa, prowadzonego zgodnie z obowiązującymi przepisami, głowy bohater wykonuje też tytaniczną pracę intelektualną, polegającą na powiązaniu ze sobą pasujących wątków. Skomplikowane dochodzenie i przesłuchania pozwalają wprawdzie zgromadzić nowy materiał dowodowy, ale prawdziwa walka pomiędzy policjantem i złoczyńcą odbywa się na poziomie intelektualnym, Winter musi skompletować i ułożyć układankę z faktów, powiązań i podejrzeń. Taką klasyczną konstrukcję kryminalną w brytyjskiej nomenklaturze określa się jako clue-puzzle. Szwedzi używają nazwy pusseldeckare.
Podobnie jak w przypadku pozostałych powieści Edwardsona, tak i tym razem mamy do czynienia z próbą dociekania jakie są motywy kierujące przestępcą. Zresztą od początku wiadomo, ze to motyw definiuje nam mordercę.
Na uwagę zasługuje również narracja Edwardsona, która z jednej strony jest nieco leniwa, jakby snuła się spokojnie, z drugiej zaś pisarz opowiada o szczegółach – nawet tych dość brutalnych i mrocznych – z niemal chirurgiczną precyzją. Widać to wyraźnie choćby w rozmowie Wintera z Ringmarem, kiedy obaj uświadamiają sobie w jakim miejscu popełniono gwałt. Niech to się nigdy nie kończy, to zdecydowanie jedna z najbardziej mrocznych części tej serii.

Autor: Rafał Chojnacki
Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Patronaty

ARCHIWUM
PATRONATÓW

Copyright © by Rafał Chojnacki 2009-2015

2185969 Unikalnych wizyt
Engine: PHP-Fusion v6.01.6 © 2006
Future Theme Bordeaux by Amilla Dee Webdesign


Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie